تبليغاتX
تسخير ناپذير

پدر تئاتر موزیکال ایتالیا در گذشت
یکشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1385 ساعت

بهاره مهرنژاد: يك خبر ناگهانى درست زمانى كه مجرى برنامه تله جورناله شبكه دو ايتاليا بينندگان را به تماشاى اتفاقات اخير پارلمان دعوت مى كند، به صورت زيرنويس و اتفاقاً خيلى فورى از نظر مى گذرد: پدر تئاتر موزيكال ايتاليا صبح ديروز در سن ۸۷سالگى پس از يك دوره طولانى بيمارى در بيمارستان فورلانينى رم درگذشت. شايد اين خبر اتفاق چندان مهمى براى مخاطب ايرانى نباشد ولى آنهايى كه با بازى آنا مانيانى، آلبرتو سردى و مارچلو ماستوريانى در صحنه تئاتر سيستينا در رم آشنايى دارند، حتماً اسم پيترو گارى نى به گوششان خورده است.كارگردان، بازيگر و نويسنده تئاترهاى كمدى موزيكال در يك فوريه ۱۹۹۱ در تريسته به دنيا آمد و كارش را همزمان با پايان جنگ جهانى دوم با نويسندگى در روزنامه ورزشى و مجله فكاهى «كانتاكيارو» آغاز كرد. سپس به همكارى با ساندرو جوانينى در حيطه نويسندگى و كارگردانى تئاتر موزيكال روى آورد. نام اين دو در تئاتر ايتاليا چنان گره خورده است كه نبود يكى از آنها باعث كاهش صف هاى طولانى تئاتر سيستينا مى شود.كارگردان و بازيگر «خداحافظ رم» كارهاى متفاوتى در كارنامه بازيگرى خود دارد كه از مهم ترين آنها كه در خارج از ايتاليا نيز به روى صحنه برده شد مى توان به «يكشنبه هميشه يكشنبه است»، «جوليو دوست داشتنى»، «رينالدو در زمين»، «خداحافظ رودى»، «هله لويا، آفرين مردم»، «يك صندلى به ميز اضافه كن»، «شب بخير بتينا» و... اشاره كرد.بنيانگذار تئاتر موزيكال ايتاليا در حالى از دنيا رفت كه طرفدارانش منتظر ديدن تازه ترين فيلم كمدى اش به نام فرشتگان با تپانچه در فصل آينده بودند.
به نقل از سایت ایران تئاتر.
نوشته شده توسط پرشان | موضوع: | لینک ثابت |
نفوذی فیلم جدید اسپایک لی
یکشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1385 ساعت

خلاصه داستان: کيت فريزر(دنزل واشنگتن)، کارآگاه ویژه پلیس نیویورک است که درگير يک سرقت بانک بسيار پيچيده می شود: دالتون راسل(کلايو اوون)، سرپرستی گروه سارقان را به عهده دارد. آنها به گروگان گيری گسترده ای دست می زنند. مادلين وايت (جودی فاستر)، وکيل قدرتمندی با ارتباطات سياسی پيچيده، وارد ماجرا می شود... برای اسپايک لی، نفوذی (Inside Man) فاصله گرفتن کاملی است از فضای فيلم های قبلی که به هر شکل می تواند اتفاق فرخنده ای ! باشد، چرا که او – تقريباً در تمامی آثار– در قيد و بند مسايل سياسی - اجتماعی ای بود که غالباً در پرداخت آنها ناموفق عمل می کرد. در نتيجه عموماً با فيلم های شعاری ای درباره نژاد پرستی، فقر، اقليت ها يا شخصيت های سياسی روبرو بوديم که نمونه هايش در تاريخ سينما فراوان اند. خوشبختانه اما اين بار در يک حرکت عجيب از "شعار" دست می کشد و تنها سعی دارد توانايی های تکنيکی اش را در خدمت پرداخت سينمايی يک قصه ساده قرار دهد ( و حالا ديگر با قطعيت می توان گفت که اين نتيجه بالا رفتن سن و سال و منطقی تر شدن فيلمسازانی از اين دست است ) و شايد بتوان نفوذی را به رغم همه ضعف ها، بهترين فيلم سازنده اش دانست.اما نکته جالب دیگر بازی جودی فاستر در این فیلم است. در فیلم های قبلی جودی فاستر اکثرا خود او نقش محوری و اصلی را داشت. و تک وتنها بود. یا بهتر بگویم رقیبی نداشت اما در لین جا او با دنزل واشنگتن هم بازی شده است.به هر حال جودی فاستر بعد از چند سال در فیلم خوبی حاضر شده است که دیدن ان را نباید از دست داد.

نوشته شده توسط پرشان | موضوع: | لینک ثابت |