امروز روز تولد پادشاه فیلم ارباب حلقه هاست. در چنین روزی و در سال ۱۹۵۸ ویگوی کوچک توی محله منهتن به دنیا می یاد. جناب مورئنتسن واقعا یه هنرمنده نه تنها بازیگر خوبیه بلکه در هنرهای دیگه ای از جمله نقاشی هم دستی داره. ویگو فیلم های زیادی بازی کرده اما مشهورترینش همین سه گانه های ارباب حلقه هاست. اولین فیلمی که خودم ازش دیدم راه کارلیتو بود. در نقش یه آدم خیانتکار ویلچر نشین. تازه می دونید می خواست به کی خیانت کنه در گوشی بگم کسی نفهمه! آل پاچینو. واقعا که.

امیدوارم فیلم تاریخچه ی خشونتش (دیوید کراننبرگ) رو هم دیده باشید. چون توی این فیلم بازی خوبی رو هم به نمایش می ذاره. اخلاق خوب ویگو و بازیش باعث می شه تا بشن دوست جون جونی کراننبرگ  و در فیلم بعدی این کارگردان بزرگ هم بازی کنه فیلم قول های شرقی که از قضا به نظر می رسه این فیلم هم خوب در اومده باشه.

سال ۸۶ به میانه های خودش رسیده. اما هیچ خبری از رونق گرفتن سینما به نیست. حتی انتظار مون از این که بعد تمام شدن ماه رمضان چند فیلم خوب با کارگردان هایی مطرح به روی پرده بره بر باد رفت. باور کنید بد احساس می کنم که سینمای ما کاملا از دست رفته است. این اواخر تهیه کننده های بدبخت نمی تونن به خاطر بهای سنگین تبلیغات برای فیلمشون تبلیغ کنند. بویی می یاد. یه بوی بد. چه برنامه ای برای سینمای ایران چیده اند؟ نمی دونم. اما حدس می زنم که سینما هم مثل خیلی چیزهای دیگه که در حال نابود کردنش هستند قراره داغان بشه. این همون آزادی وعده داده شده است دیگه؟ فقط فیلم هایی اجازه اکران می گیرند که مسئولین نا آگاه به سینما و هنر هفتم پسند کنند. راستی می دونید چه فیلمی برای اسکار کاندید شد؟ می بخشید. برای اقای ملاقلی پور خیلی احترام قائلم قبول دارم کارگردان بزرگی بودند اما م مثل مادر که نمی تونه با فیلم های بزرگ دنیا رقابت کنه.

؟؟؟؟ فقط سوال همین؟؟؟؟